“Dit noemen ze de valley of death,” zegt Stas Verichev nuchter over de fase waarin zijn bedrijf Vibrotwist zich nu bevindt. Het omschrijft de beruchte periode tussen innovatie en commercialisatie, waar tech start-ups kunnen stranden. Maar deze Russisch-Nederlandse ondernemer heeft al flink wat stormen doorstaan. Van het missen van investeerders tot het op het nippertje pakken van de ‘laatste subsidietrein’. Stas navigeert door uitdagingen met de vastberadenheid van iemand die weet dat hij een revolutie in handen heeft.
Eureka op de Maasvlakte
Het verhaal van Vibrotwist begon vier jaar geleden met een moment van pure verbazing. Tijdens een demonstratie op de Maasvlakte zag Stas hoe een enorme heipaal (denk aan de diameter van een huis en wel 100 meter lang) geruisloos de grond in ging. “Flinke herrie en alles trilde” vertelt hij over de traditionele methode, “en toen schakelden ze over naar onze methode en je voelde niets… de paal ging er gewoon in. Ik dacht meteen wauw, dit gaat alles veranderen!”
Die revolutionaire technologie kan hij verrassend eenvoudig uitleggen: “Stel je voor dat je op het strand bent en je parasol wilt opzetten. Dan duw je niet alleen, maar je draait hem in het zand. Dat is eigenlijk het hele idee.” Door heipalen te draaien in plaats van erop te hameren, elimineert Vibrotwist het oorverdovende onderwatergeluid en bespaart daarmee miljoenen aan geluidswerende maatregelen. Daardoor scheelt het ook flink in installatietijd én maakt ook nog eens volledige verwijdering van het staal uit de zeebodem later mogelijk.
Van PhD naar parasol-pioneer
Stas’ weg naar ondernemerschap was geen rechte lijn. “Ik begon als onderzoeker, toen werd ik ingenieur, en daarna ondernemer,” schetst hij zijn professionele ontwikkeling. Na zijn PhD aan de TU Delft en werk bij Allseas, runde hij in Rusland al een bedrijf met betonmixertrucks. “Ik heb wel wat ondernemersachtergrond,” zegt hij bescheiden. Die ervaring kwam van pas toen hij besloot de revolutionaire heitechnologie van zijn voormalige supervisor te commercialiseren.
Ondersteuning waar nodig
Toen Vibrotwist eenmaal opgericht was, kwam de realiteit van het runnen van een bedrijf om de hoek kijken. Voor een startup is het van groot belang subsidies volledig te verantwoorden en overzichtelijke financiële rapportages te hebben om investeerders over de streep te trekken. Stas kwam via Delft Enterprises van de TU Delft in contact met Enbition, en vond hierin de geschikte partner om hem hierbij te ondersteunen. “Ook helpen ze me bij praktische vragen over bijvoorbeeld belastingzaken, wat fijn is als Nederlands niet je moedertaal is”, aldus Stas.
Welkom in de valley of death
Tech-ondernemerschap brengt flinke uitdagingen met zich mee: “De grootste uitdaging blijft financiering” aldus Stas. Zo hoopte hij geld binnen te halen via een subsidie, maar dat vroeg ook om een 20% eigen bijdrage: “Maar mijn zakken waren leeg en mijn Albert Heijn bonuspas accepteren ze niet,” grapt hij. Het werd een race tegen de klok: “Je probeert een trein te pakken die al wegrijdt vanaf het perron.” Gelukkig lukte het net om de laatste beschikbare subsidie binnen te halen voordat het programma werd stopgezet.
Nu, twee jaar later, loopt de subsidiëring ten einde terwijl er nog geen definitieve deal met een commerciële investeerder is. Vibrotwist bevindt zich in wat Stas de valley of death noemt: de periode waarin het geld opraakt maar de commerciële doorbraak nog moet komen.
“De offshore markt is behoorlijk lastig, behoorlijk conservatief,” zucht hij. Binnenkort kunnen ze hun technologie op zee bewijzen. Pas dan durven klanten commercieel in te stappen. “En dan duurt het misschien nog vijf jaar voordat de eerste projecten daadwerkelijk draaien.”, licht Stas toe.
Volhouden ondanks onzekerheid
Hoe de toekomst eruitziet kan Stas nog niet zeggen: “In het ergste geval gaat Vibrotwist misschien in slaapstand. Zoals een beer in de winter”. Ondanks alle onzekerheid klinkt het enthousiasme door in zijn verhaal en kun je niet anders dan overtuigd raken dat hun stille technologie de industrie miljarden gaat besparen én zal zorgen dat de bouw van windparken geen overlast meer geeft aan het zeeleven.